Wijnweetje: Geur en geheugen

Ceretto-MoscatoAstiVignaioliStefano

Stel; je start een blog / website over wijn en er komen goede vrienden bij je eten. Je plant een zo op het gezicht heerlijk viergangendiner. Maar dan nu, de bijpassende wijnen. Help! Want mijn kennis is, ach, misschien iets meer als basis, maar echt goede wijn-spijs combinaties maken is nog een brug te ver.

Dus zaterdagmiddag, na het scoren van de Dorade filets bij Marqt, toog ik naar DE wijnwinkel van Haarlem; Okhuysen. De gerechten legde ik voor aan vinoloog Vincent Oostlander die meteen de flessen greep die perfect bij het gerecht zouden passen. Twee wijnen verder, waren we aangekomen bij de keuze voor het dessert. En toen, BAM, kippenvel bij het zien van de fles Moscato d’Asti. Jee, dat is een tijd terug! Ik zag de fles en was weer even thuis bij mijn ouders. Ik zag mijn vader die alweer bijna vier jaar geleden is overleden. Ik herinnerde mij bijna de smaak van de wijn. Al jaren niet aan gedacht, maar ineens helder voor de geest. En natuurlijk moest ik die hebben.

Eindelijk, aangekomen bij het dessert (een pistachetaartje, ananas met warme rozemarijnhoning en mascarpone met kaneel) was het tijd om de fles Moscato te openen. We schonken hem in champagneglazen. Ik zag de fijne bubbeltjes, de kleur. Ik nam het glas naar mijn neus en rook met mijn ogen dicht. Ik nam een slok. Het was precies zoals ik mij hem herinnerde. Herinneringen kwamen boven. Bedankt pap, dat jij die wijn kocht en ons ervan liet genieten. En hoe fijn, dat nu jij er niet meer bent, ik je weer even tot leven kan brengen, juist door het proeven van deze wijn.

Nu, de day after the night before, verwonder ik mij dus juist aan dit gegeven: hoe kan het nu dat je iets ziet, ruikt en proeft en je geheugen je even terugvoert naar vroeger?

Hoe iets ruikt, smaakt, voelt of klinkt wordt door je zintuigen als herinnering vastgelegd in je hersenen. In de hersenen zitten miljarden zenuwcellen (neuronen) die met ontelbare verbindingen met elkaar kunnen communiceren. Geuren, stemmen, beelden, maar ook indrukken zoals gevoelens komen via de zintuigen binnen als prikkels. Hier worden ze opgeslagen in je korte termijn en lange termijn geheugen.

Vooral geuren kunnen levendige herinneringen naar boven brengen. Dit komt waarschijnlijk doordat het centrum in de hersenen waar geuren worden verwerkt, dicht bij het gevoelscentrum ligt. Hierdoor wordt er aan de geur meteen een gevoelslabel gehangen, een emotie.
Vaak zijn deze herinneringen al heel oud, uit je vroege kindertijd. Reden hiervoor is dat sommige aroma’s in je volwassen leven verdwijnen, zoals bijvoorbeeld de geur van warme havermoutpap of het parfum van je grootmoeder. Maar de herinnering eraan blijft bestaan. Zo gauw je deze luchtjes weer ruikt, voeren je herinneringen je jaren terug.

In mijn geval dus even naar mijn vader. Door een fles Moscato d’Asti. En dat was best fijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s